_______//FATİH ŞAİR______//
YAZMAYI ÖĞRETTİ AŞK
Filmlerde seyreder,romanlarda okurdum
Sonra kendi kendime kızmayı ögretti aşk
Cesaretten ziyade derinlerden korkardım
Bulanık gönüllerde yüzmeyi öğretti aşk.
Yaşayıp gidiyordum iyi kötü ve bahtsız
Yürüyor geziyordum araçsız it'siz, at'sız
Birine aşık edip,üstelikte kanatsız
Bulutların üstünde gezmeyi ögretti aşk
Hasreti ana,baba akrabadan bilirdim
Dört duvar arasında yar'sız kaldım delirdim
Son umudum olmazsa belki çoktan ölürdüm
Gozyaşını yanaktan süzmeyi ögretti aşk
Sevda göze almakmış dağı taşı delmeyi
Ben yüreğime yedim bir insandan çelmeyi
Ne durmayı bilirdim ne hizaya gelmeyi
Derdi gamı üst üste dizmeyi ögretti aşk
Teselli kar etmiyor kalpte kan çağlıyorken
Gülebilirmi insan gizlice ağlıyorken
Halbuki mutluluğa sıkı sıkı bağlıyken
Hayatla bağlarımı çözmeyi öğretti aşk
Hatirlanmak güzeldi Hak'kın selamı ile
Kişi okunur ancak,sözü kelamı ile
Ruhumdaki hicrani gönül kalemi ile
Heceleri üzerek yazmayı öğretti aşk...
_______//FATİH ŞAİR_______//
©fatihşair
F