Denizler ortasında, yelkensiz bir gemi,
Dalgalarla savrulur, rotasız ve yalnız.
Rüzgarların hükmünde, belirsiz yolculuk,
Kaptansız bir rüyada, kaybolur umutlar.
Mavi sonsuzlukta, dalgaların arasında,
Bir zamanlar güçlüydü, şimdi ise yorgun.
Yelkenleri yırtılmış, umutları solmuş,
Denizlerin ortasında, çaresiz bir dokun.
Gözlerimde hüzün, kalbimde derin sızı,
Yelkensiz gemi, anıların yüküyle dolu.
Her fırtınada bir parça daha kaybolur,
Uzaklarda kaybolan, o eski huzuru bulurmu.
Gece karanlığında, yıldızlar rehber olmaz,
Yelkensiz gemi, kendi kaderine mahkum.
Sessizce süzülür, dalgalar arasında,
Denizlerin fısıltısı, yalnızlığını anlatır.
Gönlümde bir hüzün, yüreğimde bir yangın,
Yelkensiz geminin hikayesi, derin bir ah.
Rüzgarsız bir denizde, umutsuzca süzülür,
Yelkensiz gemi, kalbimde yankılanır bir ağıt.
Bir gün belki, yeniden bulur rüzgarını,
Yeniden açılır, umut dolu sulara.
Ama şimdi, yelkensiz gemi, yalnız ve kimsesiz,
Denizlerin ortasında, sessiz bir masal.
©yoldaakiii
Y