Vardım menziline yoluna
Bir çare gezdim sokaklarda
Yoruldum sırtımı vurdum duvara
Acıyor du kalbim kan revandı
Gözlerim uykulu ruhum uyanık
Ayakta titreyen dizlerim
Gercek ve uyku arası gitmekte
Bir nur doğdu biraz ışık
Misali parlıyordu
sesler
Beni çağırıyor sese doğru
Gidiyorum korkular içimde
Engel olamıyorum beyazlar
Giymiş o sakallı Allah dostu
Tövben den kalbinin derinlerinde
Sabır dedi bekle o seni bulacaktır
©_zeremce_
_