yeni bir gecede daha,
kaldım kendimle bir başıma
kafam yastığa gömük
duygularım yorganın altında
kulağıma gelen tınılar
içimden geçip tabanlarıma vuruyor
yalnızım diyorum burada
ben ve bedenim varız yalnız
haykırdığım sessizlikler
içimdeki boşluklarda yankılanıyor
kim duyabilir ki benden başka?
yeni bir gece daha,
anksiyeteye karşı gardım hazır
kalemi en güçlü askerim umut koruyor
çarpışma hiddetlenince içimdeki seller
gözlerimden taşacak gibi oluyor,tutuyorum
güneş gidince hatırlamıştım yine unut(a)madıklarıklarımı
kalemin çatlaklarından sızdılar ansızın
gardım hazır fakat savunmasızdım
yeni bir gece daha,
sabah olacak biliyorum
sonra yine yeni bir gece daha
ve en son yeni bir gece daha
işte o zaman ömür bitecek
kaleyi topraklar örtecek
yıllar yılı geçince
birileri kazıp keşfedecek
vay be! diyecek
ne kadar da dayanmış!
©gamliprens
G