Yeni demlenmiş bir hayatın kuytuluğundayız yine.
Yanı başımız bahar..
Öte yanımız hüsran...
Bir zamanlar, gam kasvet bir iki kadehin hüznünde yok olup giderdi.
Bir bakardın, yanı başında hiç sönmeyen mum misaliydi umut.
Bir adım ötesi gün dönümüydü o zamanlar.
Şimdi, bir ekmeğin yarısında bütünleşen emek nerede kaldı.
Nerede mücadelenin figanı?
Yürünen yolda değişen potinler, nasırlı ayaklara yetişir oldu.
En kötüsü de, umuda yazık edildi.
O varedilen gökyüzüne yazık..
O engin maviliğe...
Yine de var olsun yaşamak,
Var olsun hayat...
K