Koyun güderdi çocuk.
Koyunlar doğum yapardı, bazı günleri.
Erken kuzularsa akşama, kururdu kuzu.
Bir de tam ,akşamüstü doğsrdı kuzu.
O zaman ıslak ,batık olurdu ,yeni doğan kuzu.
İşte onu ellemeye çekinirdi çocuk.
Üstúm lslanıp, batacak diye.
Yanında başka ,çobanlar da olurdu.
Onlar sevinirdi müjde parası geldi diye.
Öyle bir şey yoktu bizimkilerde.
Teşekkür bile etmeden ,kuzuyu alıp giderlerdi.
Biz üstümüzun battığiyla kalırdık.
Bir de,görürse sınıf arksdaşlarímızdan ,utanırdík.
Çocukluk psikolojisi işte.
Utanacak ne var ,halbuki ?
Alın teriyle kazanılan, ekmekten utanılmazdı?
Ama anlat bunu,onlara ćocuklara.
BEKİR HASYAVUZ
©hasyavuz
H