Bu sabah erkenden kalktım.
İçim içime sığmıyordu.
Pencereden dışarı baktım.
Doğa bütün güzelliğiyle önümde uzanıyordu.
Her şey bir başka güzel,
Bir başka tatlıydı bugün.
Sabahın o buruk serinliğinde,
İlkbaharın taze kokusunu
Ciğerlerimin en uç bronşlarına kadar çektim.
Kuşlar en güzel şarkılarını söylüyorlardı.
Kelebekler özgürlüğün tadını çıkarıyorlardı doyasıya.
Rengarenk çiçekler,
Yeni güne sevgiyle gülümsüyorlardı.
Dudaklarımda mutluluğun tebessümü belirdi.
İçim sevgiyle doldu.
Neden her şey bu kadar güzel?
Her gün üzerinde dolaştığım kaldırım taşları
Daha önce bu kadar güzel miydi?
Yalnız kaldığım zamanlar odamın duvarları, eşyalarım
Hep böyle gülümsüyorlar mıydı bana?
Ve ders çalışmak,
Bu kadar zevkli miydi daha önce?
Sordum kendime “Bütün bunların sebebi ne?” diye.
Birden sen geldin aklıma.
Parladı gözlerim.
Senin sevginle ısındı bütün bedenim.
Şimdi daha çok sevmeye başladım
Herkesi, her şeyi…
Ey yıldızlar kadar güzel,
Güneş kadar sıcak biricik sevgilim!
Senin sevginle aydınlansın bütün dünya.
İnsanlar,
Benim seni sevdiğim gibi sevsinler birbirlerini.
Ve bütün çirkinlikler,
Bütün kötülükler uzak olsun senden.
Seni o kadar çok seviyorum ki!
Kelimeler yetersiz kalıyor duygularımı anlatmaya.
Sen hayalimsin.
Sen uğrunda savaşlar verdiğim
Paha biçilmez bir hazinesin.
Sen umudum, tutkum, her şeyimsin.
Seni düşünemeyeceğin kadar
Çok seviyorum…
©mstkr
M