Yine telâşlı başladık yeni güne,
Gözlerde her daim mutluluk hâkimdi..
Kızım ile okul yolunda ilerlerken ..
Bir araba yanımiza yaklaştı.
Bir telâşli anne trafikte takıldık..
Okula kadar oğluma eşlik eder misiniz?
Ricada bulundu .
Elbette deyip yola koyulduk..
Okula kadar bir de oğlum olmuştu.
Nede gururlandım
Bir anne gözünün nurunu bana teslim etmişti.
Okula vardık her zaman ki ,
Okulun güvenlik memuru ,
Velilerin girmesi yasak cümlesi ile irkildim..
Her gün aynı cümleyi söylemekten
Bıkmayan bir memur,
Ben ise ayni cümleyi duymaktan bıkmış bir anne...
Neyse bi arkadaş ile muhabett derken
Evimin yolunu tuttum..
Malum evde de annemiz kahvaltı bekler..
Derken eve geldim ..
Telaşlı kahvaltı hatırlayıp ..
İşime koyuldum.
Hayat ne garib degil mi?
Kimi ağlarken 😪 kiminin gülmesi 😅
Her daim canımı açıtmıştır ...
Neyse yeni güne katıldığımız yerden
Devam diyelim ..
Yağmurlu İstanbul sabahından
Bir merhaba ile birlikte
Bir günaydin bıraktım şiir yürekli dostlarıma..
24/12/2019
saat 11/57
✍Beyhan Uygur
©saire5534
Ş