Yanıldım....
Tam bir mutluluk beklerken hayattan,
Yarım cümleleri bile tamamlayamamısım meğer.
Hep bir eksiklik, hep bir yarım kalmışlık, Ve sonu kör olası bir yalnızlık..
Ruhuma hapsettiğim saçma sapan hayaller, bir bıçak keskinliğinde acıtıyor içimi.
Taşkın cümleler söylerken diller, üzerimdeki ağırlığın hesabı yok...
Bu saatten sonra,
Kalbi kırık değil mi vaadedilen sözlerin, Çalınan zamanın çiçekleri degilmiydi solan.
Kirli yüzlerle çebelleşirken avucumda duran saflığım.
Yoruluyor hakikatlerle yüzleşirken.. Tütünlerle çizilen fiyakalı bir resim saklıyorum,
Hayatımın ikinci perdesinde.
Bir çift gözün kekelemesi gibi ortaya atılan bakışlar,
Hayallerin sokağa fırlatıldığı tahtalarla çakılıyor,
Hüznümün tabutu...
Düşünüyorumda...
Şimdi düştüğüm acıma mı yanayım, yoksa tekrar ayağa kalkacak olmama mı ?
©halleberry
H