Yine gecenin üçünde;
Seninleyim düşlerimde, benliğimde.
Yine, yeniden esen narin rüzgar,
Hatırlarım ki eser saçlarında.
Topraktan daha kahve,
Denizden daha serin...
Bilirim beni arar gözlerin,
Sokakta dolanırken sessizce,
Canlanır hatıralarımda...
Kıskanırım gözündeki kirpiği,
Kıskanırım tenindeki beni.
Bensiz olan her şeyini,
Kıskanırım deli gibi.
Nedir bu âni ayrılığın sebebi?
Hatırlamaz mısın oysa ki?
Ufak, sevgi dolu öpüşünü,
Usulca uğuldayan seziyi...
Sessizce bekliyorum orada,
Gözlerimizin buluştuğu yerde...
Yeniden ve yine,
Bekliyorum işte, öylesine.
Gelmez misin sevgili?
Hatırlamaz mısın bizi?
Ansızın çıkıp gelsem;
Demez misin sev beni?
Anlam veremem gidişine,
Lalelerle konuşurum ömrümce.
Pek âlâ dinlerler beni,
Sensizliğimde sessizce.
Sen yeter ki sev beni,
Eskisi gibi duy beni,
Katlanamam sensizliğe
Yeniden ve yine..
©kağıtgemi
E