yılların kaybettiklerine aciyordu
gün görmemiş yüreğim
hayatın kıyısındaki benligime
usul usul bir avuç gözyaşı serpiyordum
hayallerim hayal oluyordu artık
hüzün bulutları mesken tutmuştu
gün görmeyen
kapkaranlik dunyama...
bu aralar;
bitmek,
tükenmek bilmeyen,
arzularima yenik düştüğüm oluyordu.
B