Gidişine notlar düşmüşüm acemi mürekkeplerle
Bir zelzele ve bir kapıyı uzun uzadıya seyir
Gidişini zor sanmıştım gittiğin vakit
Meğer dönmeyişin daha zormuş
Anladım insanın her nefesi ciğerlerine nasıl batıyormuş
Anladım hüzün kalbin içinde bukalemunca yatıyormuş
Anladım bu beyaz külün altı kıpkırmızı kormuş
Hem seni kendi ellerimle kapıya itip
Hem gidişine dizeler dizmek
Bir münafık sevdasını andırmakta biliyorum
Ben de isterdim ellerine muhtaç gezmek
Ben de bazen insan gibi yaşayabiliyorum
Ama her sokağı ölüme çıkan bu hayat kentim
Sana dar sana gözyaşı sana zindan
Sen ki her hali mesrur her hali handan
Odayı adım adım yıkıp gittiğin o andan
Beridir hasretim sana beridir hayran
Şimdi gurur bir ayakkabı ökçesi
Çiğnedikçe kaldırır başını can havliyle
Ama çaresi yok ezilmiş başına bakıp sızlanmanın
Ben talip olamadım sana peygamber kavliyle
Bu pişmanlık ötesine taşır beni zamanın
Şakaklarımı her gün zorlayan ağrıdır gurur
Bir değirmen taşı gibi üstümden geçip durur
Beni bir yamacından ıstırabın ötekine savurur
Ve hicran nakışlı hançerini kalbime vurur
Ben yenilmeye mahkumdum ve yenildim
Yenildim gururuma...
©şiirlidüş
Ş