Hayel atına bindiğim şu saatler,
Dörtnala koşmakta, mani diğil engeller.
Kırbaçlamadan, hiç zorlamadan,
Hatta yormadan gitmekte saniyeler.
Atımın terkisine aldığım üç beş günah,
Bir kaçta vicdani çekilmiş ahhhh.
İstemeden hiç beklemeden hemde,
Yük olmadan geçiyor işte bu güzergâh.
Sonra menzil görünüyor,
Hâlâ diri atım, pardon hayalim.
Ben nasılda yorulmuşum dizlerim ağrıyor,
Neden hala tedirginim.
Çözemiyorum yine zamanı,
Hep değersiz kılmışım yaşanan anı.
Gitmişim hep az buz demeden
Bir türlü bulamamışım sevdamı.
Yine efkar çöküyor ardıma,
Sırlar çöküyor omuzlarıma.
Ve karar veriyorum kendi kendime yine,
Asla vaz geçme, yenilme korkularına.
©yılmazönür
Y