Bu defterin yüzü asık, geride kalan tek heceydi.
Hayat zaten en başta karmaşık bir bilmeceydi.
Ve ben bu yolda başarısız oldum tek isteğim ölümlü dilekçeydi.
Benim huzur bulduğum tek vakit, sessiz ve ıssız bir geceydi.
Derin bir ah çekip, duygularımı buralara döktüm,
İçimde ki iyi niyeti artık bir kenara atıp söktüm.
Yeşermeyen bir çiçektim, söküp atılan bir köktüm.
Ben kuşların bile uğramaya korktuğu akıbetli bir göktüm.
İşte kapılar, işte dışta kalan bizler ve hayallerimiz.
Dünyada cevabı olmayan kimsenin bilmediği suallerimiz.
Her gün düşünüp kavuşamadığız hasretlerimiz.
Ve hiç acımadan harcanan, değeri bile olmayan emeklerimiz.
©ggurkann
G