Uzanan bir elin koynundaydı
Çok değil bir gülümseme kadar uzak
Kavuşacaktı bir iklim coğrafyasıyla
Lakin güvenin içindeydi bir çok tuzak
Şaşırdı tutsamıydı elini çocuk bilmez
Hani öncesi farksızdı sonra başa gelenler
Nereye kadardı düşündü bu tedirginlik
Değil miydi gülümseyip sonra üzenler
Adam anlamıştı dedi ki korkma
Bu cihanda kötüler de var bilirim
Ama ne olur tut elimden bitsin yetimlik
İstemez misin kurtul ne olur sevinirim
Evet kavuşmuştu iklim gönül ehline
Bitmişti onca dert ,onca gece kabusu
Evet bir eldeydi samimi bir kavuşma
Gülmüştü yetim ,bitmişti sokak sorgusu
©sensey
S