Her bayramda sevinçler coşardı,
Gıcır gıcır elbiseler kuşanırdı bizleri umutlar.
Bayram gecesini beklerdik sabırsızca,
Dualarla süslerdik o anı sevincler içinde.
Sabahın ilk ışıklarında coşkuyla koşardık,
Büyüklerimizin ellerini öper, dualarını alırdık.
Ceplerimizde paralar belirirdi, sevinçle dolardı
kalbimiz,
Tarifsiz bir mutluluk kaplardı benliğimizi.
Bir dilim et bile yeterdi ı karnımıza,
Annemden sorardım "Hani o bolluk bereket?" diye.
"Yakındır evladım" derdi teselliyle,
Beklerdik o bayramı sabırsızlıkla, sevinçle.
Müjde gelirdi nihayet, "Kurban Bayramı geldi!" diye,
Coşardı yüreğim, sevinçten kanat takmak isterdim sanki.
Güzel elbiselerimi giyer, paralarımı harcardım,
Ete doyardı midem, mutlulukla dolardı her yanım.
Ama bu bayram farklıydı, hüzün çöktü kalbime,
Elbise gelmedi, para da yoktu elimde.
Et yerine hıçkırıklar boğazımda düğümlendi, Sevincim kursağımda kaldı, soldu umutlarım.
Bayramlar aynıydı, insanlar değişmişti,
Vefa yoktu, merhamet yerini bencilliğe bırakmıştı.
Büyükler örnek olurdu eskiden, Küçükler saygıyla önlerinde eğilirdi.
Şimdi ise ahde vefasız, namertlerle dolu dünya,
Yetimlere merhamet gösteren kalpler yok artık.
Bir kusur ettiysem affedin beni,
Bayramlara sevinç katamayanlara utansın vicdanları.
Yine de kutlu olsun bayramınız,
Neşe dolsun tüm haneler, huzur kaplasın her yanınızı.
Bir yetimden selam olsun size,
Eski güzel bayramların hatrına...
©hasanbey.
H