Mutluluk istemiyorum, bu hayat benim değil,
Yetim yüreğim, acılarla yoğrulmuş kalbim,
Her yara, her hüzün bir hatıra gibi,
Sevinçlerin arasına gizlenmiş kaderim.
Yıllar geçti, izler kaldı yüzümde,
Gözlerimde biriken yaşlar sessiz,
Gecenin karanlığında yankılanan çığlıklar,
Yetim yüreğimdeki ağıtlar hiç bitmez.
Mutluluğun ötesinde bir huzur ararım,
Acıların ortasında bulurum kendimi,
Belki de bu benim yazgım,
Yetim yüreğim, acılarla mutlu.
Her kaybın ardında bir ders saklı,
Yıkıldıkça yeniden doğar içimde umut,
Çünkü yetim yüreğim, acılara alışkın,
Ve onlar olmadan eksik kalırım belki de.
©dersım..
D