Bir şairin kasketi
Dertlerle eskidi
Sudan dönmedi merkepi
Bu yüzden tükenmedi mürekkepi
Masasında kalem kağıt ve absenti
Aklında hayatın en boktan kesiti
Bu andan itibaren
Göğe bakmak zor onun için
Içi içini yerken aklı hindiçin
Izahsız işgalde imdadı kin
Içinde olduğu durumun aksine sakin
Durma korkusyla yaşayan vasat bir saat kadar gergin
Belli etmesede tedirgin
Kalemi sinirli kağıdı gergin
Kapalı bir anlatım değil belirgin
Beti benzi atmış betimlemeleriyle biçimlendirdiği engin
Elinde kokusuyla mat bi rengin
Beynin içindeki yıkık kent değil tekin
Düz yollar göründüğünden daha haşin
Binalar Göklere yükselen
Yerin altında bi onlarcası
Selin getirdikleriyle toprağa gömülen
Şehirdeki yıldızları görmek zor
Ateşböcekleridir onlar
Bi bakarsın ordalar bi bakarsın burda
Her umut haznesi yem olmuş kuşa kurda
En güzel şiiri kuş okur da
Duyulmaz
Karışır toza toprağa
Her bir pencerede hayaller
Yağ ve tütün lekeleriyle kirlenmiş
Umutlar pencerenin pervazında eskimiş
Takvim yaprakları hiç çevrilmemiş
Aynı günde beklemiş
Her mahhallenin sınırı tebeşirle belirlenmiş
Burdaki kaldrımlar oyun bilmez
Duvar yazılarını hiç bir boya silmez
Bağıranın sesi hiç bir şekilde kesilmez
Gökte bulut eksilmez
Güneş açsa da yağmur kesilmez
Atılan adımları hiç bir afet silmez
Sokak lambaları keyfi çalışır
Şehrin 7/24 gri tonunda
Kepenkler zamansız açılır
Sadece Yıldızlar gözkünce gece olduğu anlaşırılır
Bir kuş sürüsüyle karşılaşılır
Ve baharın haberi alınır
Kapı aralanır
Ve ansızın arsız bir koku etrafa yayılır
Amansız bir darbeyle bayılalan ruhlar terkar ayılır
Ay gökte altı ay parlar
Kutsak ateşi daha da harlar
Duygular ve akıl bir olmuştur
Kudretsiz kalem şimdi kadir olmuştur
Kıyıda köşede saklanan hazlar oyuna dahil olmuştur
Geri dönüşü yok artık kanlı bir sahil olmuştur
Yıllardır süregelen dolunay şimdi kızıl bir hilal olmuştur
Bulutlar elle tutulabilir
Sokaklar anlaşılabilir olmuştur
Sonunda bu kent de huzuru bulmuştur
Fakat Bu mutlu son mutlak sonla son bulmuştur
©abonten
A