A

Yıkılana Değin

insan yığınından ayrı duran çehre*
diye ifade ediyormuş yazar
tüm yığınların
yıkıntıların
baş mürebbisi bensem
fakat yine de ayrı kalamıyorsam
yaratıp yaratıp
başımdaki sabah şafağı yağmurundan kalan
serpişen esintiyle
tekrar yıkıyorsam
yine de ayrı duramıyorsam
ben de mi yıkıntılardan oluşuyorum?
cevap veriyorum sizlere öyleyse
ben fikir adamı değil şiir adamıyım!*
bu yüzdendir yaratılanı yıkmam
yıkana bağlanmam
yıkılanı da
kendimden bir parça saymam.
©argadini