Yıldız

Sokağın başındaydı kadın,
Yorgun, kırgın ve zayıf,
Umudu kırılmış, gözyaşları içinde susuyordu.
Bir şeyler sayıklıyordu yalan olduğunu bile bile;
"kırmak istemez o beni, onlar beni severdi"
Asla gerçekleşmeyeceğini bilerek yemin etti kadın;
"bundan sonra hüzün yok, keder yok"
Yıldız parladı bir an üstüne, ve dedi ki;
"bundan sonra hüzün yok, keder yok. Artık benimlesin"
Kadın şaşırdı, ve sordu heyecanla;
"nasıl? Söyler misin "
Tekrardan parladı yıldız,
"insanın olduğu yerde her türlü kötülük daimdir"
Ve ekledi "ve insandan bıkmış herkes gökyüzündedir."
©anonimo