Her zaman gecelerden bahsediyorum sana.
Belki yıldızlardandır.
O zifiri karanlığın içinde sürekli göz kırpan, o yaşlı yıldızlar.
Çok iyi sohbet ederler.
Ne anlatırsan dinlerler, hiç sözünü kesmez, yargılamazlar seni.
Öyle ki bir başlarsan sohbet etmeye anlamazsın zamanın nasıl geçtiğini.
Vakti gelince birer birer veda edip, ertesi gece için söz verirler.
Ve ertesi gece yine..
Bazen öyle kaptırıyorum ki kendimi derdime kahrolup kayı veriyorlar.
Sonra durduruyorum kendimi,korkuyorum.
Olurda yıldızsız kalırsam diye.
İnsanlar gitti ya... onlar kalsın diye.
BÖRÜ
18.10.2018
©gökbörü
G