Şairler gökyüzünü mürekkeple boyadılar,
Yıldızlara öyle şiirler yazdılar ki,
İnsanlar kanatlanıp gitmek istediler,
Uzayın sonsuzluğuna, yıldızların arasına.
Her yıldıza bir isim, her ışığa bir değer biçildi,
Gecenin karanlığında, adları fısıldandı yıldızların.
Ve sonra, şairlerin her biri toprağa döndü,
Ama bıraktıkları şiirler, gökyüzü gibi ebedi.
Yıldızlar gibi parlayan kelimeler, bize miras,
Her bir dize, her bir beyit, zamanın ötesinde bir hatıra.
Ve biz, onların ardından bakıp hayal kurarız,
Şairlerin yıldızlara yazdığı şiirlerle dolu bir dünya.
©hasanbey.
H