A

Yıllar

Anne ben büyüdüm mü?
Hani sabah erkenden uyandırırdın,
Bir bardak süt ve bir parça çörek,
Önümde kuzular, gecede hala sesizliğinde,
Yamaçlardan esen hafif bir rüzgâr,yürüyorum dağların sesizliğinde,
Günler yorucu ,ben bir çocuk ,
Tarlalar, buzağılar ne güzelmiş o güzelim yıllar,
Babam kızardı ,işler hep yarım,
Bir aklım topta bir aklım şaşkın,
Kardeşim seslenir erikler olmuş,
Komşu bahçenin, bostanın önünde durmuş,
Caminin bahçesi çocukla dolu ,
Kuralları hep topun sahibi koydu,
Anne biz büyüdük mu?
Gurbet çetin gurbet zor ,
Para denen illetin kölesi bol,
İnsan nasıl yaşarmış böyle bir hayatı,
Biz böyle bilmezdik koca Avrupa'yı,
Zorluklar biterdi hani büyüyünce ,
İnsan ne yapsın bunca hengamede ,
istediğim olmuyor ,oluruna yetişmiyor,
Bunca zaman bekledik ,gerisi gelmiyor,

©alayci