Ateşli ve kanlar içinde ararım kaderimi; yeşil çayır ve serin rüzgar bana kafi gelmez,
Fırtınalar,dalgalı denizler lazım bana;mavi ve açık gökyüzü bana gelmez,
Nice tarih geçmiş o az,serin,pak yıllardan,
O hiç mutsuz zamanlardan,
Öyle deme bre en mutlu yıllarda mutsuzlar olur,kendisini idam eder,
En mutsuz görülen yıllarda koca çınarlar selviler yükselir, gider,
O pak, neşe dolu ,hem gam dolu nefes,
Bir o kadar umutlu, hürriyet dolu kafes,
Cereyan ediyor,cereyan doluyor, cereyan seriyor,
Bir kıvılcımla ormanlar veya bir hayat gidiyor,
Parmaklar silah mı tutar yoksa gül mü,kitap mı?
Sanatçılar siz misiniz?Hey. O kepaze sahnelerin sahibi siz misiniz?
Yoksa sanatçı, medeniyetler inşa edenler veya inkıllaplar yapan mı?
Ak kara göründü,kara ak. Bak, kara göründü!
Yoksa uçurum mu?
Sensiz geceler,sensiz gündüzler,Şair gündüzü bilir misin?
Bilmem nedir?
Sensiz günler,güneşsiz günler:Unutulmuşdun sen. İntikam seri,
Ey nazlı yâr!Sana yönelmek, bana bahar,
İşte gündüz,buldun mu gündüzü;naklet,
Ateşler içi ,gül bahçesi,seyret,
Asıl kan ,kırmızı güller,
Seni beklerken nasıl geçer günler...
Seni beklemek ateşten gömlek,seni beklemek binlerce güneşler,
Seni bilen Seni,ana karnında bilir,ister,
Kendini bilmeyen hiç olur gider,
Seni bilen Seni musallayı bekler...
Osmân-ı Pârende
©osman-ıpar
O