Yıllar önceydi ve güneş yine gökteydi
Saçların biraz daha uzun, gövden daha inceydi
Ahşap sıralar, beyaz tahta ve kel fizik hocası
Zihnimde o andan kalma cümleler cabası.
Yıllar önceydi, bakışların çok cesur
Ellerin bi o kadar ürkekçeydi
Yarım gün göremediğin zaman bile özlemek.. deliceydi
Ve mutluluk bazen ders ortasında tıklatılan kapı sesiydi..
Yıllar önceydi, adın aklımda gölgeydi
Yüzün bir çocuk kadar masum, yüreğin fazlasıyla kırılmış, her halinden belliydi
Kelimeler dilinde can bulurken, ruhum oracıkta hipnotizeydi
Belki beni hiç heyecanlandırmazdı varlığın,
Unuttuğun kalemle deftere kokun sinmeseydi..
Yıllar önceydi, çehren bir yağmur damlası olmuş penceremdeydi
Adım en çok sen seslenince güzel, sesin kulaklarımda besteydi
Yüzün çizdiğin resimlerden daha güzel, ve gülüşün taptazeydi..
Israrla yoğunlaştığın kağıt parçası,
Beni senden mahrum eden tek gerekçeydi.
Yıllar önceydi, ve güneş yine gökteydi
Gülüşlerin solmuş, yağmur sadece gözlerindeydi
Bu defa bakışların da ürkek ve çaresizceydi
Bilmiyorum, soramadığım o derdin neydi
Yıkılışın beni enkaza çevirirken bunları bilmemen,
Artık gitmem gerektiğinin tek habercisiydi..
©mariana
M