Yılların yükü omuzlarımda,
Bir ağırlık bastırır kalbime.
Ne yapsam ne etsem gitmiyor,
Bu yorgunluk kemiklerime işlemiş.
Zamanın akışı durmaz,
Yaşadıklarım iz bırakmış.
Sevinçler ve hüzünler,
Hepsi birer yük gibi üzerimde.
Gözlerim dalgın bakar dünyaya,
Bir sis perdesi örtmüş her yeri.
Eskiden ne kadar da enerjiktim,
Şimdi her şey yorgunluk gibi geliyor.
Dinlenmek istiyorum,
Ama uyku bile gelmiyor gözlerime.
Düşünceler aklımı kemiriyor,
Bir türlü huzur bulamıyorum.
Belki bir gün biter bu yorgunluk,
Belki bir gün dinlenir bu beden.
O zamana kadar sabırla bekleyeceğim,
Yeni bir güne umutla uyanacağım.
©hasanbey.
H