Alın omuzumdan şu ağır yükü,
Ama şu hayel dünyamı, almayın ne olur,
Dizlerim sağlam, ayaklarım sağlam.
Fakat yüreğim yorgun, taşımak zor olur.
Bilmem ki, yarına çıkarmıyım,
Bu zulme, katlanır mıyım?
Ve anladım ki, ben,
Bir ücra köşenin, kirli taşı.
Tozun, toprağın yoldaşı,
Kurumuş toprağın her karışı,
güneşe karşıyım.
Yeterince pisim,
Daha fazla karalamayın.
Ben yokluğunda,hayaline alışmışım,.
Almayın onu benden,
Ve yine anladım ki,
Ben, senin gölgenin, tek aşığıyım.
©yılmazönür
Y