Yine gece oldu,
Tutmak üzere hastalığın,
Ani krizler, uyutmaz yine seni,
Yine titrer ruhun yalnızlık sağanağında.
Nefesin kesilir,
Anlatamazsın kimseye içindekileri,
Yazmak için kalem kâğıt ararsın,
Ağlamak istersin ağlayamazsın,
Yarım kalan herşeyi çabalama yine tamamlayamazsın.
Uyu uyuyabilirsen, çünkü sadece uykunda huzurlusun,
Uyuyamazsın,
Ah şu kâbusların bir bıraksa seni uyuyacaksın,
Soğuk çok soğuk dört tarafın,
Yorgana sarılma,
Bi faydası yok, üşümene,
Çok düşünme,
Faydası yok,
İlacı yok hiçbirşeyin, artık iyileşmene,
Yine gece oldu.
Metin özcan
©meto
K