Gecenin karanlığına damlıyor şimdi gülüşlerin
penceremde keşkelerle bezenmiş çizimler
Yastığımın rengi soldu sanki göz yaşlarımdan
Gökyüzünde izlediğim matemin çizikleri
Yumruklarım ağzımda çığlıklarım birer ok
suskunluğumun rüzgarı çevreledi odamın duvarlarını
sayfamda azarlanmış heceler, köşe bucak virgüller
Kırılıyor ışıklar göz yaşlarımdan içime yansırken
Umutlarım törpülenmiş halde, yorgun ve çaresiz
Sevginin endamından nasibini alamamış parmaklar
yoldaşım olmuş çıkmazlarla dolu soğuk sokaklar
sona gelmiş ufak tefek bir kaç tatlı sözün
şiirlerime esaret katmış o hüzünlü yüzün
Dilimde vakitsiz gelen ayrılığın türküsü
Heybemin bi gözünde yokluğunla dolu sayfalar
Diğer gözü hep yarım kalmış mutluluklar
Gidiyorum sabaha belki sen olursun diye sonunda...
©imkansız
I