Dudaklarının zehri dudaklarımda hala acının en büyük kibrini yaşıyorum yokluğundan bahsetmesemde kaynıyor ciğerlerimde kokun gözlerimde esaret bu büyük bi beklemek gülüşüne kaç kez kendimi yaktım bilsende gelsen hüzünlenip gebersem bu son mutluluk olsa sessizliğe bürünsek bak yine tutuşuyorum yanlış geliyor heceler kin besliyorum yine hayata isyanım sanadır niye gelmiyorsun sensizlik ölüm demek umudum sonumdur gözlüyorum yolunu hep ölene dek yüzümden hüzün fışkırıyor ekşiyim limon gibi sık hadi erisin bu aşk intihabım süzülüyor zaten gözlerimden yağmur artık gelmiyeceğine inanıp bir sigara daha yaktım yaralarımı sar lütfen son kez tadayım yüzünde ki mutluluğu varmı ki kaldı mı biraz hiçlik bu biraz acı sevgisizlik tanrım üşüyorum soğuk bu yanlızlık kesit vücudum sabrı mahal yok artık gözlerim kanıyor içim bir hiç değer biçtim sana hadi sende içimi biç torba torba gözlerim senle fışkırıyor ışıklı gülümsemelerim taşıyamıyorum artık sensizlik denen bu derdi al beni ölü yada diri bitmesi gerek karanlık günlerin ararsan beni mum ışığında bil ki ben gölgenim...
©by_hesenon
B