Seni hatırladım bak yine,
Hüzün eşlik ediyor bak içtiğim rakının herbir kadehine,
Buğulu bakıyor gözlerim ise sanki birşeyler söylemek istercesine,
Ama diyemiyorum işte kelimeler düğümleniyor dilimde,
Cam kırığı tanesi gibi dokunuyor o eski günlerin anısı yüreğimin taa derinine,
Bazen diyorum ki keşke denk gelebilsem ömrümün son demine.
Uykusuz geceler bitmiyor ben de,
Bir sigara yakıp yazıyorum sayfalar dolusu şiir ama sonra buruşturup atıyorum o sayfaları saklamak yerine,
Ben şiir gibiyim zaten hüzünlü ve kaybetmiş yaşama sevincini,
Gecenin sessizliğinde yürürken buluveriyorum birden kendimi meyhane köşelerinde,
Doldur br meyhaneci diyorum aç şu radyonun da sesini,
Belki geçmez hüzün bu bende ki ,
Yine de olsun sen getir birkaç kadeh içeyim.
Şiir gibi dökülürsem kusuruma bakmayın olur mu tutamazsam kendimi,
Bu gece de uyku yok bana,
Burada sabahlarım belki.
Keşke iyiyim diyebilsem haykırarak gecenin sessizliğine,
Ama olmadı....Hep düşündüm o eski günlerin herbir saniyesini,
Biliyorum çok üzüyor beni,
Ama olmuyor işte,
Unutmak için çıkarıp koymam mı gerekti bu kalbi masanın üzerine,
Boş bir bankta oturup bakıyorum el ele tutuşmuş insanların tebessüm edişine,
Sonra diyorum kendi kendime,
Çok mu gördü bu hayat bende ki mutluluğu alıp bıraktı hüznü yerine,
Hiç dinmiyor gözyaşım süzülüveriyor kelimelerimin üzerine,
Kaldırdım odamın duvarında ki aynaların hepsini,
Ama kaldıramadım birtek senin resmini,
Gitmiş olsan bile yine de seviyor bu kalp seni...
Barış Kapkıner
©by_solist
B