Yine yaz geldi, gidişini seneler aldı götürdü.
Güller çiçek açtı güneşin hasretinden bile.
Rüzgarlar kovaladı ağaçlar çırpınırken fakat.
Bulutlar ağlamıyordu bir iç sesi karmaşa bu.
Sanki barajlar kurudu şu özleminden eskiden.
Kader avcıları kedere sarmış öteden ziyade.
Mutlular hayatı yaşarken mutsuzlara bir öz.
Özlem çilesidir acılara bırakıp terk eden yine.
Şimşekler gökyüzünü kestirirken henüz.
Yıldırımların yer değişimi almış götürmüş.
Gökkuşağı duygu sömürgüsüdür hisslerde.
En son çıkmayı düşünen hep arka planda.
Yine yaz geldi bazı mutluluklar ve yeni sayfa.
Mutsuzlar için başlaması muhtemel eskisi gibi olduğu açılmalı güzel sayfalar'sa bağlanacak gibi sanki.
Acılar konuşmazken hep duygu duyarsızlığından.
Duyarsız olmayı kabullenmiş hayat bize yaşam sürecinde her türlü kötüye, iyiye gidecek bir yaşantı sunmaktadır.
©dolunaysız
B