Ve yazdı kader, aşkı, satır satır kalbe,
Nakşetti, hatta imrendi, dünyanın rengine.
Ve biliyordu, yoktu çaresi bu derdin,
Ne sayfa düştü, nede, kalem dengine.
Daha hiçbir taşı, oturtamamışken gediğine,
Yinede seni yazdı ellerim, seni söyledi, dilim.
Şaştım kaldım öylece, kendi kendime.
©yılmazönür
Y