P

YİTİK BİR HİKAYE

Küçükken anneme sormuştum
Neden bir var bir yok diye
Büyüyünce öğrenirsin demişti
Öğrendim
Zor oldu benim için ama
İnsanlara güvenmemeyi öğrendim
Eskisi gibi takmıyorum artık
Hiçkimse vazgeçilmez değil
Hakedene gönül haketmeyene yol vermeyi bilmeli insan
Neyine bağlandım ki bu kadar
Benim olmayan sahte bir sevgine mi
Şunu bilki düşmek değildir insanı üzen
Elinden tutar gibi yapıp itendir aslında
insanı hayata küstüren
Sormayın halimi işte belli eder yüreğim
içi boş insanlar için ne kadar yorulmuş bu bedenim.
©parıltı