Bir telaşın seyrinde yitirdim düşlerimi
Toprak kokusuyla harmanladım nefesimi
Bir yağmur damlasına döktüm içimi
Dinledi usulca
Dinledi
Ve süzüldü parmaklarımdan
Döküldü toprağa
Ne toplumsal gerçekler
Ne de bireysel sancılar
Yüzyıllardır sürüp giden bir savaştı bu
Toz duman ve harebe yapılarına
Bıraktım usulca çığlıklarımı
Yere saçılan umutları topluyorlardı
Ve koşuyorlardı çocuklar
Koşuyorlardı çıplak ayaklarıyla
Kirlenmiş dünyanın sisli sokaklarında
E. Karahan
©karahan.35
K