T

yok

yumurta kabukları gömdüm
saksı diplerine
adın taşıyan 
çiçekler ölmesin diye 
kaburgandan dizlerime yatırıp 
öyle öptüm 
öyle nakşettim zihnime
kelimelerin atlası
bembeyaz teninin çizgilerini
şiirler yazdım. şiirlerse
en ücra evren köşelerine gidip
çöp bilip dışarı atsan
yine seninle
içinde bir yerde,
bir çiçeğin özünde belki
dudaklarımdan dökülüyor
avuçların saçlarımdan sekerken