Gözlerin varamadığım yegane güzergah
Bir adım atmaya gücüm yok benim
Olur kabusların ardından sabah
Aynaya bakmaya yüzüm yok benim
Bütün gül bahçeleri infilak eder
Başımdan göğsüme dökülür keder
Umrumda değil hiç umudum ne der
Yardan yana tek çift sözüm yok benim
Savurur rüzgar dallarım kırılır
Kalmaz dilimde aşka dair tek sır
Tutar baştan başa omuzlar nasır
Ayrılığı sırtlayacak özüm yok benim...
©prens34
P