İnsan öldüğü vakit
Yas mas tutma insanoğlu
Toprak altın da böceklere güldüğün vakit
Duyulur dışarıdan paslı sesiyle bir çan,
Yas mas tutma insanoğlu.
Çürümüş gövdem gibi
Bırak gitsin hatıraların,
Ne eşya, ne mektup ne söz ne de bir anı
Unut gitsin adımı
Arkamdan ağlama,
Yalan dünya işte
Göz yaşınla da eğlenir, onu da alıp satar bu dünya
Yas mas tutma insanoğlu...
M