Hani yağmur yağmaz,çatlar ya toprak.
Hani kuruyunca düşer ya yaprak.
İşte beni öyle yorar yokluğun.
Yolda görse bile sorar yokluğun.
Her gece kapıma uğrar yokluğun.
Hani baban ölür dünyan yıkılır.
Yüreğinden sanki bir şey sökülür.
İstemsiz gözünden yaşlar dökülür.
İşte beni böyle sarar yokluğun.
Korkudan ödümü yarar yokluğun.
Hani gurbet ele uçar ya kuşlar.
Hani ayrılınca hüzünler başlar.
Sekteye uğrar ya kurduğun düşler.
Ruhumu boğacak gibi yokluğun.
Düştüğüm kuyunun dibi yokluğun.
©ibn-ulvakt
M