S

YOKLUĞUN...

Anne dedim yankılandı sesim,
Aradım ama yokki hiç eserin,
Hava çok soğuk yokki sarılacak bir şeyim,
Toprak atarken üstüne beni özledinmi annecim.
Bilemedim değerini çok aradım seni,
Oynadığımız oyunları unuttum sanki ,
Ağır geldi vücuduma bu derin yanlızlık,
Kaldıramam ben daha çok Küçüğüm .
Toprak kokusu gelince her yağmur sonrası,
Ben hep seni hatırlarım ,
Kötü yanı ise o kokunun hiç dinmemesi,
Çünkü o her koktuğunda topraktaki sen gelir aklıma,
Sensiz olduğum bir kere daha,
Hatırlatır bana her defasında,
Anılar yaşanı , hatırlanır aklımda ,
Ama sen yoksun akışamz vücudum sol yanımın acısına.
©zevahir