Yokluğun

Şiirler bile seni anımsatıyor bana.
Onlar üzerinden kapatıyorum sensizliğimi. Başkalarını daha çokta kendimi kandırıyor, alışkanlıklarımın peşini bırakmıyorum.
Seni sevmeye ama görmemeye.
Mutlu olmana arkandan kendimce sana tebessüm Edip sonrasında ise hüngür hüngür ağlayışıma. Sen başkasını severken senin için hem mutlu olup hemde param parça oluşuma alışkınım.
Her bir alışkanlığım,sana olan sensizliğimden kaynaklanıyor.
Belkide sensiz olmak isteyişimden.
Çünkü​sensiz olmak alışkanlıklarımın bile en başında geliyor.
Mutlu Kal..!