U

yokluğun

öyle dalmışım ki
kendimi unutmuşum
gözlerin di alan aklımı başımdan
ayaklarım'dı beni sokağına sürükleyen
gülüşün'dü beni sana aşık eden
şimdilerde ise yokluğunla
kavga eder oldum
uykuyu unuttu gözlerim
sen onunla gülerken
ben tek ağladım
DUYMADIN
ona kaptırmıştın kendini
içimden sana beddua etmek
gelmiyor gözümde tütüyorsun.
©urfalı_