Bir insan nasıl bilmez anne sevgisini
İşte ben bilmiyorum anne
Hiç duymadığım o kokunu özlüyorum
İnsan hiç duymadığı bir kokuyu nasıl özlerki?
İşte ben özlüyorum annem
İnsan nasıl her defasında ölürki durmadan
İşte ben sensiz her akşamı gecelere uzatır
Bir daha ve bir daha ölürüm
Bir şiir yazarım bir ben okurum
Gözlerim dolup taşar pınarlarımdan
Bir ben , sadece ben silerim annem
Rüyalarıma gelsen nolur ki
Hiç görmediğim gözlerini görürüm hiç değilse
Hiç dokunmadığım o saçlarına bir defa Olsun dokunayım annem
Biliyorum rüyalar gerçek değil annem
Yeterki sen gel ,gel hiç değilse bir kere Aklıma gir, kalbime bir dokun
Acısı hiç dinmeyecek belki ama sen yeterki dokun annem
Hayat o kadar acımasız ki annem
İnsanın hiç görmediği ama hayatının parçası olmuş canının içini
Rüyalarında bile görmek yetiyor bazen insana
ANNEM
©merhabahüz
M