Yokluğun tersi

İleri gitmeyi emredince beynim, hiçbir şekilde yok demiyor elim.
Bir amaç ugrusa çalış dese de nefsim, bir türlü dinlemiyor bunu bileğim.
Tanrıdan bir tek dileğim, gelmesini istemek benim yokluguma kefalet veren trenin.
demli bir çay, oldu bana bir hayat.
belki bir yay, yok eder bir sanat.
ardından var eder sırtında bir kanat.
o zaman olursun gerçek bir sanat.
gerçekliğe giden bir yol, tavansa sallanan halat.
©jesse-sadm