Ne ben kal diyebildim, ne de sen kalabildin.
Her şey, sana benziyor,ay,güneş, yıldızlar gittiğin günden beri.
Sen kokuyor yağmur, kar, toprak
anlayacağın sen kokuyor dört mevsim.
Hiç bir yere sığdıramadım, yalnızlığımı, gözyaşlarımı.
Resmin gibi,duvarlarda asılı kaldı sessizliğim, sensizligim, anılarım.
Şimdi günlerden, gittiğinin ertesindeyim, yüreğimde, zemheri ayazı.
Mevsimin suçu yok, yokluğun çok soğuk..😥
©hüzünbaz.
H