- En büyük okyanusudur dünyanın bulutlar.
Bu yüzden uçamaz gökte boğulur umutlar.-
Önce umutsuzluk yalnızlıkla evlendi.
Sonra günler yokluğunla alevlendi..
Hep bundandır bahara küsen çiçekler.
Bahar saçlım..
Yokluğunda, yokluğun bile anlamı yok.
Umudum gururuma yenilmiş,
Kelimeler ağır yaralı..
Nasıl etmeli de yaşamalı insan.
Giderken sonu olmayan bir yolda.
Nasıl etmelide umudunu yitirmemeli..
Ölüm dediğin şey;
Toprağa emanet edilişi değilmiş bedenin.
Ölüm dediğin şey;
Son umudun boğuluşuymuş meğer.
Hem ben sana demedim mi ?
Dokunma benim kimsesiz umutlarıma diye.
Dokunma ki kanamasın.
Dokunma ki vurmasın gururum seni, beni ve bizi.
Şimdi söylesene bana;
Nasıl uçarım dipsiz bir kuyuda yukarı düşerken.
Nasıl severim balıksız denizleri.
Söylesene !
Olmasa kuşlar, ne işe yarar gökyüzü.
Bulutlardan evler hayal edemiyorsam,
ne kadar umudum olabilir ?
- Yaşamaya,
Ve ölmeye..
Gururuma inat ;
Şerefe..
S