Varlığında tanıştım yokluğunla,
kafamda dar ağaçları kurup cinayet senaryoları yazdığım gecelerde..
Göz yaşlarımı yudumlayıp içerken,
ziyaret saatleri başlardı ve biterdi sen döndüğünde..
Varlığından çok yokluğunla başbaşaydım günler ve gecelerce,
işkence saatleriydi onlar süregelen senelerce.
Evett..!
Yokluğunla aldattım seni,
Varlığından çok yer kaplıyordu içimde.
Acınası bir varlık içinde yokluk hissiyle yaşamak..
Varken özlemek,yokluğunda varlığını yaşatabilme çabalarıydı asıl eziyet..
Yokluğunla işbirliği yaptım sonunda,
Seni öldürmeye azmettim.
Sen..
Severken en nefret ettiğim,
cehennemimin efendisi ve ben..! yokluğunun boşluğundaki viranesi..
Şimdiyse ;
Yoksun,hiç olmadığın kadar ama..
Arkadaş hala bana bıraktığın o büyük boşluk hissi..
©merves
M