Yokluğunu anlatamadım bu kalbime,
Sonbahar gibiyim artık sensizliğin takviminde,
Kötü alışkanlıklar edindim kendime,
Kül tablası doluydu izmarit ile,
İçki kadehleri duruyor masamın üzerinde,
Dedim ya yokluğunu anlatamadım bu kalbime.
Gözlerim doluyor bakarken resmine,
İçimdeki sızı dinmiyor ki denk gelirken şarkımızın sözlerine,
Keşke bitirebilsem içimdeki seni ama olmuyor ki güzel kız unuttum kendimi sen de,
Sanki bir kurşun saplanmış gibiydi göğsüme,
Nefesim kesiliyor sensiz geçen her saniyemde,
Diyemedim gitme...
Kelimeler düğümlenmişti o an dilimde,
Gidişini seyrettim iki damla gözyaşı ile.
Söylemiştin;
"Sen daha iyilerine lâyıksın."diye...
Keşke lâyık olabilseydim be güzel kız birtek senin kalbine,
Ama olmadı...Şiirimiz bitti bir elveda ile,
Artık uğramaz bu kalp aşkın nağmesine,
Kırılıp üzülürsem diye yine.
Hani doğum günü sürprizi yapmıştın bana Üsküdar sahilinde,
Şiir gibiydi o gün hep gelir gözümün önüne,
Ama hüzün çöküverir üzerime o eski günler aklıma geldiğinde,
Doğum günüm değil yas günüm oldu artık sensizliğin yası durur bu ömrümde.
Kalemimi bıraktım odamın çekmecesine,
Yazdıkça seni yaşıyorum kelimelerimde,
Şehrin kalabalığında yürürken sessiz sakin öylesine,
Herkesi sen zannediyorum birden denk geliyorum o güzel gözlerine.
Uykusuz geceler eşlik etti hep sensizliğine,
Sarhoş oldum meyhane köşelerinde dinmedi gözyaşım gidişini düşlercesine,
Olmadı be güzel kız yokluğunu anlatamadım bu kalbime.
Anlatamadım işte...
Barış KAPKINER
©by_solist
B