Kaç sigara söndürdüm yokluğundan bu yana
Dizlerim kan oldu seni araya araya
Sokakların bile sen kokuyor burnuma
Sana kavuşmaksa benim için en büyük dua
Yanıyorum bu yangında içten içe
Hayalin bile sığmaz oldu içime
Seni hiçbir kalem silemez öylece
Mühürlemişim seni kalbime
Şimdi gecelerim hep ayaz oldu
Hasretinden iliklerim dondu
Bitti dediğin gün benim için sondu
Artık içime koskoca bir acı kondu
Yürüdüğüm yollar bitmek bilmez
Kanar içim gözyaşlarım dinmez
Viran bu şehirde dumanım tütmez
Dön gel artık yüzüm gülmez
Hani bi çıksan aniden mevsimler değişir
Öyle bir gelsen ki baharım renklenir
Bir gülsen bana içimde çiçekler yeşerir
Gidişine kaç gözyaşı döktü bu koca şehir.
©pesimist
P