İçimi çeke çeke ağlasam
Sel aksa yanaklarımın yokuşundan
Ben seni özledikçe güzelleşiyor hasretlik
Şakaklarımı kırbaçlıyor baş ağrısı
Yalnızlıktan bir yudum daha çaldı kalbim
Nara atabilmek için yokluğunun şehrinde.
Kendime öyle ezberlettim ki seni
Sana bile öğretebilirim sorduğunda
Gülüşlerinle okşadım gözlerimi
Saçlarına sardım şiirlerimi
Takvimine musallat ettim özlemini
Yokuşunda döktüm sere serpe mesafelerini
İnişinde heder ettim boşluğuna kendimi
Ölebilmek için yokluğunun şehrinde
Ayazına alıştı moraran tırnaklarım
El ele geçebilmekti hayalim
Seninle gökküşağının altından
Yağmurunda ıslandı sıtma çeken aşkımız
Güneş doğmasa da senin temmuzunda
Razıyım kalabilmek için yokluğunun şehrinde
©yetimşair
Y